Bombaj
Tętniący życiem Bombaj znacznie różni się od innych miast subkontynentu indyjskiego. Główny port i ośrodek przemysłowy Indii może przytłoczyć wielomilionową rzeszą mieszkańców i chaotyczną urbanistyką. Największym problemem miasta jest wysoki przyrost naturalny i widoczne ubóstwo wielu jego obywateli. Patrząc na plan Bombaju, można odnieść wrażenie, że miasto zawsze zajmowało teren naturalnie ukształtowanego półwyspu. Przed wiekami położone było jednak na siedmiu niewielkich wyspach o nazwach: Byculla, Calaba, Fort, Mahim, Matunga, Purel i Worli. Już w III w. p.n.e. znajdowały się tutaj małe osady buddyjskie. Prawie 500 lat później tereny obecnego Bombaju opisał grecki geograf Ptolemeusz Klaudiusz. Nazwał je Heptanesią, czyli Krainą Siedmiu Wysp. Zamieszkiwana była przez ciemnoskórą ludność plemienia Kuli, należącą do najdawniejszych mieszkańców południowych Indii i trudniącą się rybołówstwem. Przez wieki wyspy pozostawały pod władzą różnych dynastii indyjskich. W angielskich kronikach nazwa Bombaj pojawiła się w XVII w. i obejmowała opisane przez Ptolemeusza Klaudiusza siedem wysp.